Uczestnicy

„Żebrak i ładna dziewczyna” Leszek Kołakowski
Teatr COKOLWIEK – I Liceum Ogólnokształcące – Tarnowskie Góry

„Gniazdo” Katarzyna Marjasiewicz
Teatr PUK-PUK – Miejski Ośrodek Kultury – Świdnik

„Wolni Niewolni” Piotr Bańkowski, Agnieszka Wizner
Teatr Tańca MEMENTO – Wodzisławskie Centrum Kultury – Wodzisław

„Jutro” na podstawie książki Izy Klementowskiej „Minuty” Reportaże o starości
Grupa ZATRZYMAĆ OBROTÓWKĘ – Staromiejskie Centrum Kultury Młodzieży Kraków

„Album”
Integracyjna Grupa Teatralna POMOST – MOK Orzesze

„Łysa śpiewaczka” Eugene Ionesco
Teatr OdMowy – Stowarzyszenie Inicjatyw Społeczno Gospodarczych Europa-Polska we współpracy z Teatrem im. Ludwika Solskiego w Tarnowie

„eMfaza”
Teatr Sokół – Wadowickie Centrum Kultury im. M. Wadowity – Wadowice

„W stronę światła” Alicja Szturma
„Teatr Bez Nazwy” – Publiczne Gimnazjum nr 1 –Zduńska Wola

„Intrygi Olimpu” wg Małgorzaty Tyszki
Teatr „i t d…” – Regionalne Centrum Kultur Pogranicza – Krosno

Topiel” – kompilacja tekstów
Teatr OKO – Gminny Ośrodek Kultury – Ruda-Huta

„Na granicy”
Ewelina Suwała – przedstawicielka Teatru Tuptusie

„Jestem”
Szymon Szczęch – przedstawiciel Teatru Tuptusie


„Żebrak i ładna dziewczyna” Leszek Kołakowski
Teatr COKOLWIEK (I Liceum Ogólnokształcące – Tarnowskie Góry)
Reżyseria: ks. Piotr Golus

Spektakl ten jest filozoficzną dyskusją nad pojmowaniem prawdy przez współczesnego człowieka. Temat ten wywołuje postać żebraka, którego pojawienie się w życiu przeciętnej rodziny zburzy ich dotychczasowe myślenie i sposób postrzegania świata. Groteskowa sytuacja, o jaką opiera się fabuła sztuki, łączy ze sobą elementy racjonalne z niedorzecznością oglądanego wydarzenia. Widzowie muszą zmierzyć się z pytaniem, czy prawdą jest jedynie to, co zmysłowe i racjonalne (tę opcję reprezentuje tytułowa „ładna dziewczyna”), czy również i to, co przekracza możliwości naszego rozumowania (po tej stronie obstaje reszta rodziny). Chociaż sztuka porusza trudny temat filozoficzny, to jednak zabawne dialogi i komiczna charakterystyka postaci sprawiają, że ogląda się ją z uśmiechem na twarzy.


„Gniazdo” Katarzyna Marjasiewicz
Teatr PUK-PUK (Miejski Ośrodek Kultury – Świdnik)
Scenariusz, reżyseria: Katarzyna Marjasiewicz

Teatr PUK-PUK istnieje od 1997 r. Grupa realizowała widowiska w technice żywego planu, przedstawienia łączące żywy plan i lalki, a także widowiska plenerowe. Jest laureatem wielu festiwali, m. in. Zamkowych Spotkań Teatralnych w Szydłowcu, Międzynarodowego Festiwalu Teatrów Dzieci i Młodzieży „Wigraszek” w Suwałkach, Konfrontacji Zespołów Teatralnych Małych Form „Biesiada Teatralna” w Horyńcu Zdroju, a także konkursu TVP 2 „Dolina kreatywna”.
Spektakl „Gniazdo” to historia o chęci realizacji własnych marzeń i potrzebie bycia sobą. Zderzone zostały w nim dwa światy, w których funkcjonuje główna bohaterka sztuki: bezpieczny świat dzieciństwa i rodzinnego domu oraz ten, w którym miała nadzieję zrealizować swoje życiowe cele. Pozornie piękny, ciekawy, przyciągający swym blaskiem, ale zupełnie inny od tego, w którym wzrastała. Odnalezienie się w nim nie jest dla głównej bohaterki łatwym zadaniem. Próbuje jednak za wszelką cenę się do niego dopasować.


„Wolni Niewolni” Piotr Bańkowski, Agnieszka Wizner
Teatr Tańca MEMENTO (Wodzisławskie Centrum Kultury – Wodzisław Śl.)
Scenariusz, reżyseria: Piotr Bańkowski, Agnieszka Wizner
Choreografia: Piotr Bańkowski, Dawid Mularczyk, Anna Hanczewska

Spektakl powstał ze współpracy grupy ludzi: Agnieszki Wizner (choreograf i instruktor zespołu tanecznego Epizod oraz Teatru Tańca Memento), Piotra Bańkowskiego (kierownik i choreograf Teatru Tańca Sortownia z Poznania), Dawida Mularczyka oraz Anny Hanczewskiej. Ukazuje różne oblicza wolności. Zwraca jednak uwagę, że niektóre z tych form są tylko „pseudowolnością”. Ta inscenizacja jest refleksją nad pytaniem „Co czyni człowieka prawdziwie wolnym?”, a także „Czy moja wolność nie przerodziła się w moją niewolę?”.


„Jutro”
Grupa ZATRZYMAĆ OBROTÓWKĘ (Staromiejskie Centrum Kultury Młodzieży – Kraków)
Scenariusz, reżyseria: Ola Barczyki zespół na podstawie książki Izy Klementowskiej „Minuty. Reportaże o starości”
Reżyseria: Ola Barczyki zespół
Oprawa muzyczna: Motion Trio, Kacper Augustynek
Choreografia: Marta Pietruszka

ak zdefiniować, uchwycić, ogarnąć człowieka, który nie jest już dzieckiem, nie jest młodzieżą, nie jest nawet człowiekiem w sile wieku?
Czy pomiędzy młodością a starością jest przepaść bez dna?
Czy istnieją przestrzenie, w których się rozumiemy i współodczuwamy?
A co z tymi, których nie sposób ogarnąć, nie sposób zrozumieć?
Mamy jeszcze sporo czasu… ona przyjdzie dopiero… jutro? Jacy wtedy będziemy?


„Album”
Integracyjna Grupa Teatralna POMOST (Miejski Ośrodek Kultury – Orzesze)
Scenariusz:Maciej Dziaczko
Reżyseria: Iwona Woźniak

Integracyjna Grupa Teatralna POMOST działa ponad 15. Założycielką, prowadzącą i reżyserką grupy od początku jest Iwona Woźniak. Od początku grupa współpracuje z Domem Pomocy Społecznej w Orzeszu. Jej celem głównym jest praca na rzecz integracji z osobami niepełnosprawnymi poprzez działania teatralne. Teatr stworzył kilkanaście premier, zagrał kilkaset spektakli w kraju i poza granicami.
Spektakl „Album” inspirowany był wspomnieniami z naszych rodzin, potrzebą odtworzenia tradycji, poszukania korzeni, odpowiedzi na pytanie co to gwara, po co nam ona? – mówi Iwona Woźniak, reżyser spektaklu i kierownik artystyczny POMOSTU.


„Łysa śpiewaczka” Eugène Ionesco
Teatr OdMowy (Stowarzyszenie Inicjatyw Społeczno Gospodarczych Europa-Polska we współpracy z Teatrem im. Ludwika Solskiego – Tarnów)
Reżyseria: Jędrzej Hycnar

Jesteśmy grupą młodych i kreatywnych przyjaciół którzy zdecydowali się zaryzykować i zacząć rozwijać swoją pasję i zdolności przygotowując ofertę artystyczną na własną rękę. Ryzyko opłaciło się i teraz wspólnie tworzymy jeden z niewielu teatrów młodzieżowych w Tarnowie. Za każdym z nas stoi wiele sukcesów i duże, jak na tak młody wiek, doświadczenie sceniczne. Prywatnie jesteśmy uczniami tarnowskich liceów. Próby oraz spektakle odbywają się głównie w Teatrze im. Ludwika Solskiego w Tarnowie. W swojej działalności mamy zamiar skupić się głównie na tworzeniu spektakli w żywym planie z wykorzystaniem innych technik teatralnych (np. cienie, lalki, UV).


„eMfaza”
Teatr Sokół (Wadowickie Centrum Kultury im. M. Wadowity – Wadowice)
Scenariusz: Teatr Sokół
Reżyseria: Michał Brańka

Młodzi aktorzy „Sokoła” podjęli próbę skonfrontowania fragmentów utworu „Walentynki (poemat z końca XX wieku)” Tadeusza Różewicza z miłością w wirtualnej rzeczywistości i w „realu”. W spektaklu zobaczymy sceniczne impresje na temat tekstów z internetowych blogów, fejsbuka itp. Znajdą się również fragmenty poradnika „Musierowicz dla zakochanych”, a także wycinki ze szkolnych podręczników do języka polskiego. Co mogło wyjść z takiej mieszanki?
„eMfaza” to kolaż scen, w którym trafiamy do szkolnej klasy w dniu walentynek. Najpierw czytamy wiersz – potem powinniśmy „zanalizować” i „zinterpretować” go według „klucza”. I tu właściwie moglibyśmy skończyć – ocenić, zamknąć dziennik i „odbębnić” sprawę…
Ale co może się stać, gdy uczniowie nie chcą dopasować się do „klucza”, a nauczyciel wyjdzie z klasy? Wtedy dopiero się zaczyna! Możemy śmiać się i wzruszać, ironizować i zamyślać, a tekst „maglować” jak nam się tylko podoba.


„W stronę światła” Alicja Szturma
„Teatr Bez Nazwy” (Publiczne Gimnazjum nr 1 – Zduńska Wola)
Scenariusz, reżyseria, opracowanie muzyki: Alicja Szturma

W literaturze na przestrzeni wieków, poeci, pisarze odwoływali się do światła, by wyjaśnić nam jak ważne jest ono dla ludzi, zwierząt, roślin. Światło potrzebne jest nam, by żyć, cieszyć się, by czerpać wiedzę, natchnienie, by czuć się bezpiecznym.
Spektakl pokazuje różne fazy naszego życia. Rodzimy się, bawimy, pracujemy… Przeżywamy różne troski i zmartwienia. Boimy się ciemności, bo w niej czai się zło. Wolimy jak świeci słońce, czy pali się najmniejszy płomień, np. świecy, bo wtedy czujemy się bezpieczni. Próbujemy w nim powiedzieć, że tylko światło, pęd do wiedzy, mądrość, dobro, pozwoli ludziom na szczęśliwe życie bez wojny i związanego z nią okrucieństwa. Ale by tak się stało musimy być świadomi tego kim jesteśmy i co sobą reprezentujemy.
Spektakl zrealizowany jest w konwencji ruchu i pantomimy. Tutaj nic nie dzieje się szybko. Jest czas na uruchomienie swojej wyobraźni, na myślenie i wyciągnięcie wniosków. Może warto coś w sobie zmienić, by stać się lepszym?


„Intrygi Olimpu”
Teatr „i t d…” (Regionalne Centrum Kultur Pogranicza – Krosno)
Scenariusz: Małgorzata Tyszka
Reżyseria: Henryk Wichniewicz

Teatr „i t d…” zaistniał w 1999 r. jako kontynuator kilkunastoletniej tradycji dziecięcej grupy „Krasnal”. Zrealizował ponad dwadzieścia spektakli. Był wielokrotnie nagradzany na przeglądach i festiwalach. W Andrychowie zaprezentuje komiks teatralny „Intrygi Olimpu” – debiut najmłodszej stażem scenicznym grupy teatru działającej od września 2013 r. Spektakl jest pastiszem i zabawą sceniczną z błyskawiczną zmianą akcji i tempa, luźną interpretacją mitów antycznej Grecji. Jak się okazuje przywary i ułomności ludzkie, ukazane przez starożytnych klasyków tragedii i komedii greckiej, są niezwykle aktualne również w dobie dzisiejszej.


Topiel”  kompilacja tekstów
Teatr OKO (Gminny Ośrodek Kultury – Ruda-Huta)
Scenariusz, reżyseria: Marcin Woszczewski

Teatr OKO, założony przez Marcina Woszczewskiego w 2006 r., ma na swoim koncie dwanaście premier. Spektakle powstają w oparciu o własne scenariusze. Inspiracjami stają się obserwacje otaczającego nas świata, ludzi, zdarzeń czy sytuacji do których przywykliśmy, a nie do końca są one w porządku. Spektakle były niejednokrotnie zauważane i nagradzane zarówno na scenie lokalnej jak i ogólnopolskiej.
„I tak młodzież tworząca Teatr OKO zdecydowała się na dramat łączący w sobie elementy grozy, zaskoczenia, a nawet strachu. Młodzi aktorzy szybko udowodnili, że naprawdę się w tym odnajdują. Ich bardzo ambitne spektakle, dobre, bo wymagające skupienia i inteligencji od widza poruszają trudne tematy. Takie jest właśnie ich najnowsze dzieło – „Topiel”. Tytułowy Topiel ściąga na dno. Ale czy na pewno? Myślę, że on trzyma mocno za rękę tych, którzy jeszcze stoją nad przepaścią i próbuje wyciągnąć z niej ludzi, którzy już w nią wskoczyli…” Anna Dadas

„Na granicy”
Ewelina Suwała – przedstawicielka Teatru Tuptusie

Stowarzyszenie Wspierania Inicjatyw Teatralnych – Tarnów
Scenariusz: Justyna Kapa i Ewelina Suwała na motywach książki „Moje anioły” Anny Witczak-Szumskiej
Reżyseria: Justyna Kapa

Ewelina jest uczennicą IV Liceum Ogólnokształcącego w Tarnowie. Interesuje się tańcem, modą i fotografią. Od dwóch lat należy do Teatru Tuptusie. Uczestniczyła w spektaklach tego teatru nagrodzonych podczas XXIX Małopolskiego Przeglądu Teatrów Lalkowych w Żabnie i 29. Festiwalu Teatrów Dzieci i Młodzieży BAJDUREK w Nowym Sączu.
Monodram „Na granicy” opowiada o życiu dziewczyny, która pomimo wielu przeszkód i obaw za wszelką cenę chce ocalić swoje marzenia.

„Jestem”
Szymon Szczęch – przedstawiciel Teatru Tuptusie

Stowarzyszenie Wspierania Inicjatyw Teatralnych – Tarnów
Scenariusz: Justyna Kapa i Szymon Szczęch na podstawie pomysłu Szymona Szczęcha Reżyseria: Justyna Kapa, Szymon Szczęch

Szymon jest uczniem I Liceum Ogólnokształcącego im. Kazimierza Brodzińskiego w Tarnowie. Od trzech lat jest aktorem Teatru Tuptusie. Współtworzy spektakle wystawiane przez zespół. Razem Tuptusiami zdobył m.in. II miejsce w XII Międzynarodowym Festiwalu Teatrów Dzieci i Młodzieży WIGRASZEK w Suwałkach i  nagrodę w XXIX Małopolskim Przeglądzie Teatrów Lalkowych w Żabnie. Otrzymał I nagrodę na X Ogólnopolskich Spotkaniach z Monodramem „O Złotą Podkowę Pegaza” w Suwałkach.
Monodram „Jestem” to opowieść o ponadczasowej potrzebie akceptacji i problemie samotności. Bohater zabiera nas w podróż do świata wspomnień, którym musi stawić czoło