Pomoc Ukrainie [informacje z UM w Andrychowie / 07.03.2022]

Uchodźcy z Ukrainy – dokumenty!
/źródło: andrychow.eu/

Prosimy o wypełnienie i dostarczenie do urzędu kwestionariuszy uchodźcy (Опитування для іноземця) dla potrzeb prowadzenia w Urzędzie Miejskim w Andrychowie ewidencji osób (uchodźców z Ukrainy).

Jednocześnie prosimy wszystkie osoby i instytucje o przekazanie informacji o uchodźcach, przyjętych na terenie naszej gminy.

W Urzędzie w pokoju nr 9 działa punkt konsultacyjny i czynne są dwa telefony dedykowane tylko do tego: 728 684 240 (ogólna pomoc) i 573 178 423 (dla tych, którzy mogą użyczyć lokali do przyjęcia uchodźców). Telefon stacjonarny: 33 842 99 12

Można kontaktować się drogą elektroniczną: pomocukrainie@andrychow.eu


Jak rozmawiać z rodzinami z Ukrainy które gościsz u siebie?
/źródło: andrychow.eu/

DOROŚLI: Jeśli nie mówisz w języku swoich gości – zaopatrz się w „tłumacza” w telefonie lub słownik.

Dowiedz się, czy Twoi goście mają zabezpieczone podstawowe potrzeby:

  • czy mają niezbędne rzeczy osobiste (grzebień, szczoteczkę do zębów, ubrania etc.)
  • czy mają telefon, żeby móc się kontaktować tak z Tobą jak i ze swoimi bliskimi
  • jeśli udostępniasz im samodzielne mieszkanie, zadbaj o jedzenie, środki higieny osobistej i środki czystości
  • pokaż im okolicę, opowiedz co i gdzie mogą znaleźć
  • wytłumacz, jak mogą się poruszać po okolicy, czy po Twoim mieście, żeby czuli się bardziej samodzielni i mniej zależni
  • zapytaj, czy potrzebują Twojej pomocy w kontaktach z polską administracją

Rzeczy, które NALEŻY robić i mówić:

  • Uszanuj prywatność swoich gości – bądź dostępny, ale nie narzucaj swojej obecności
  • Daj do zrozumienia, że ich historia jest dla Ciebie ważna i wysłuchaj, jeśli będą chcieli Ci ją opowiedzieć;
  • rozmawiaj, jeśli będą chcieli o tym rozmawiać
  • Bądź spokojny i cierpliwy – Twój spokój będzie dla nich wsparciem
  • Odpowiadaj na pytania, informuj o możliwościach, ale i sam nie bój się pytać o ich potrzeby
  • Jeśli masz trudność z porozumiewaniem się – wykorzystaj „tłumacza” w telefonie, korzystaj ze słowników,
  • staraj się nawiązać choć minimalny kontakt
  • Jeśli Twoi goście mieszkają razem z Tobą w jednym mieszkaniu – nie bój się angażować ich we wspólną pracę (przygotowywanie posiłków, sprzątanie). Dzięki temu poczują się pewniej i bardziej u siebie
  • Poproś, żeby Twoi goście nauczyli Cię kilku słów po ukraińsku, pokazali, jak się przygotowuje dania ukraińskie – to pozwoli im na zachowanie własnej tożsamości
  • Jeśli udostępniłeś im odrębne pomieszczenie – zostaw kontakt do siebie, ale nie bój się też „zaglądać” do nich pytając o potrzeby

Rzeczy, których NIE NALEŻY robić i mówić:

Nie odbieraj osobiście zachowań, które w innych okolicznościach uznałbyś za niewłaściwe – np. nagłe opuszczenie pomieszczenia, wyrażanie niezadowolenia lub obojętność. Twoi goście mają traumatyczne doświadczenia, w związku z czym przeżywają silne emocje. Te zachowania nie dotyczą Ciebie, a Twoi goście nie zawsze są w stanie je kontrolować

  • Nie zmuszaj do rozmowy o tym co przeżyli, jeśli zauważysz, że to dla nich trudne
  • Nie przerywaj opowieści (np. patrząc na zegarek), jeśli zaczęli mówić
  • Nie wyręczaj we wszystkim swoich gości, jeśli wyrażają ochotę współuczestniczenia w jakiś pracach lub chcą coś zrobić sami – pozwól im na to
  • Nie oceniaj tego, co zrobili, lub czego nie zrobili, nie sugeruj co powinni czuć
  • Nie opowiadaj o własnych problemach
  • Nie obiecuj, że wszystko będzie dobrze – jeśli jesteś na to gotowy, obiecaj, że zrobisz wszystko, żeby im pomóc
  • Nie zachowuj się tak, jakbyś musiał rozwiązywać za nich wszystkie ich problemy
  • Nie umniejszaj ich zdolności do opiekowania się samymi sobą

DZIECI: Przede wszystkim pamiętaj, że dzieci z Ukrainy już doświadczyły więcej, niż Ty, czy większość Twoich dorosłych znajomych w Polsce. Doświadczyły tego – i przetrwały!

Dlatego:

  • Odpowiadaj na ich pytania, jeśli będą je zadawały, dostosowując swoje słownictwo do ich możliwości
  • Jeśli będą pytały o wojnę – nie zbywaj, nie bagatelizuj, ale odpowiadaj zgodnie z prawdą dodając zawsze jakiś
  • pozytywny element, np. „tak, Ukraina została zaatakowana, ale wszystkie kraje Europy starają się jej pomóc i wspierają ją w walce z agresorem”
  • Jeśli dziecko samo zaczyna mówić o swoim strachu – pozwól mu na to. Zapewnij je, że to normalne, że się boi.
  • Dorośli też czasem czują lęk czy niepokój. Ty też się martwisz, ale i Ty i wszyscy inni dorośli zrobią wszystko, żeby pomóc dziecku i jego rodzinie
  • Jeśli dziecko nie reaguje na polecenia i prośby, zachowuje się agresywnie, jest nadmiernie pobudzone lub nadmiernie wycofane – pamiętaj że prawdopodobnie przeżywa silne emocje, których nie potrafi opanować
  • Jeśli będzie taka możliwość, pomóż mu nawiązać kontakt z rówieśnikami
  • Jeśli będzie taka możliwość, postaraj się dać mu możliwość zabawy
  • Nie obiecuj rzeczy niemożliwych. Nie kłam. Jeśli dziecko pyta o tatę, który został na Ukrainie, nie zapewniaj, że niedługo przyjedzie i wszystko będzie dobrze. Powiedz raczej, że też się martwisz, ale Tata jest dzielnym mężczyzną i zrobi wszystko, żeby jak najszybciej przyjechać, a Ty zrobisz wszystko, żeby mu w tym pomóc
  • Nie rozmawiaj przy dzieciach o drastycznych szczegółach
  • Nie oglądaj przy dzieciach drastycznych relacji telewizyjnych
  • Pamiętaj, że kilkuletnie dzieci potrafią bardzo szybko przechodzić od bólu i cierpienia do radości i śmiechu! I pamiętaj, że to normalne.

Materiał przygotowany przez Polskie Towarzystwo Terapii EMDR – zrzeszające terapeutów EMDR – w tym psychologów, psychotraumatologów, lekarzy psychiatrów, psychoterapeutów,
interwentów kryzysowych – zajmujących się m.in. leczeniem traumy

Współpraca: Ilona Jaśkiewicz, Piotr Jaśkiewicz
Opracowanie graficzne: Sylwia Ścibiorska
Materiał przeznaczony do swobodnej dystrybucji i kopiowania w celach niekomercyjnych, bez prawa do wprowadzania zmian.

Materiał dostępny jest również na stronie internetowej Towarzystwa: https://emdr.org.pl/pomoc-dla-ukrainy/

Mecenasi Kultury:


Partnerzy:


Skip to content