Administratorem Państwa Danych Osobowych jest Centrum Kultury i Wypoczynku w Andrychowie. Więcej informacji o przetwarzaniu danych osobowych znajdą Państwo tutaj

 

 

 

 

Mecenasi Kultury

 

15 lutego – 19 marca (w godz. 8.00 – 15.00)

RAFAŁ LENART (ur. 8 lutego 1979 r.). Malarz i rysownik czynny w Suchej Beskidzkiej. Absolwent Wydziału Malarstwa krakowskiej ASP. Dyplom z wyróżnieniem w pracowniach Malarstwa prof. Leszka Misiaka i Rysunku prof. Marka Szymańskiego. Uczestnik kilkunastu wystaw. Prace w kolekcjach indywidualnych i instytucjonalnych. Współzałożyciel i członek, działającej przy TMZW w Wadowicach, plastycznej grupy NADSKAWIE. Autor cykli: „Okna. Tam i z powrotem”, „Przerwana lekcja plastyki”, portretów galerii rodów szlacheckich suskiego zamku.

Inspiracją może być WSZYSTKO. Choć lepiej by było powiedzieć, że NIC. Jeśli inspiracja to uduchowienie, potrzebny jest człowiek, podmiot, który ożywi „NIC” – świat rzeczy martwych – i uczyni je przedmiotem swoich działań.

I tak przedmiotem moich „działań” jest codzienne doświadczenie jazdy pociągiem. Od odjazdu do odjazdu, tam i z powrotem, Sucha Beskidzka – Kraków – Kraków – Beskidzka Sucha.

Kurs między miastami, między domem i szkołą, wywołuje pytania o sens drogi, o jej początek i koniec w wymiarze ostatecznym. Odcinek traconego czasu jest próbą wpisania go w nieskończoną prostą czasu wiecznego. Z kolei bycie pasażerem każe zapytywać o prawdziwą tożsamość. Droga to stan pomiędzy dwoma krańcami, to skrajne myśli i uczucia.

Nie interesują mnie już ludzie w pociągu: dewotki jadące do Kalwarii i dalej do Łagiewnik, rozwrzeszczane wycieczki szkolne do ZOO i „makdonaldu”, zmęczeni kolejarze, pryszczaci maturzyści, nawet piękne dziewczęta i kobiety, tym piękniejsze im brzydszy przedział. Nie interesują mnie ich makijaże, dłubanie w nosie, puszczanie dyskretnych bąków i płytki sen, aby nie przespać stacji. I pejzaż za oknem mnie nie interesuje. To wszystko znam. Odwracam głowę.

Najlepsza jest noc. Kiedy nie ma pejzażu, kiedy wszyscy święci, piękni i pijani śpią, ja wtedy wracam. Wracam do siebie.

Skąd jadę, kim jestem i dokąd jadę?

Jadę, ale nie wiem – na potępienie, czy po nagrodę?

Jadę, czekając na swój CZAS. Ile mi minut zostało?

Ile pytań kosztuje bilet powrotny?

Jadę i jadę, i jadę, i...

Jazda pociągiem to transport i transcendencja. Tak czy tak wprowadza w trans. Miarowy stukot kół, monotonny rytm okien, drzwi, siedzeń i śrubek jak mantra przewozi/przywodzi do kontemplacji.

Moje „okna” są obrazami odpowiednich stanów myśli i ducha, jakie towarzyszą mi w drodze. Ten sam kadr obrazu powtarza realny kadr widziany z siedzenia pociągu. Jest widzeniem z wewnątrz, z tego samego miejsca. Nie zmienia się punkt widzenia, a widzenie tego punktu.

Rafał Lenart

Udział w kilku zbiorowych wystawach:

1996

– poplenerowa wystawa malarstwa: „Sucha'96”, Galeria Sztuki Arts'92, Sucha Beskidzka

1997

– wystawa malarstwa i rysunku: „Młode talenty plastyczne”, Galeria Studio, Warszawa

– poplenerowa wystawa malarstwa i rysunku, Altzella (Niemcy)

1998

– poplenerowa wystawa malarstwa i rysunku: „Tykocin'97”, Galeria Studio, Warszawa

– wystawa malarstwa, Koszyce (Słowacja)

– wystawa malarstwa, Altzella (Niemcy)

2004

– pokaz dyplomu: „Dyplom 2004”, Pałac Sztuki, Kraków

Wstęp wolny. Zapraszamy!

Ważna informacja! W celu minimalizowania ryzyka rozprzestrzeniania się koronawirusa prosimy o stosowanie się do obowiązujących zaleceń – wchodząc do Galerii Sztuk”i” pamiętaj o obowiązku zasłaniania nosa i ust (chustka, szalik, maseczka, przyłbica) oraz zdezynfekuj ręce środkiem na bazie alkoholu (dostępny wewnątrz).